و باز بر وى ستمكارى به جاى آوردند ؛ هرآينه نصرت دهدش آفريدگار إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ چه خداى تعالى درگذراننده است و آمرزگار . ( 60 ) ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ اين بدان است كه خداى تعالى بر همه چيزها تواناست ، مىدرآرد شب را به روز و روز را به شب فا فزودن « 1 » و كاست ، وَ أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ و خداى تعالى شنواست « 2 » و بيناست . ( 61 ) ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ اين بدان است ، كه خداى تعالى آفريدگار است ، و « 3 » به خداوندى سزاوار است ، وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ و آنچه « 4 » كافران وى را « 5 » معبود مىخوانند باطل و نابكار است ، وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ و خداى تعالى قاهر و بزرگوار است . ( 62 ) أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً ا نديدى كه خداى تعالى فرستاد از آسمان آب باران ، به فصل بهاران ، فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً زمين سبز شود به نباتهاى الوان ، إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ خداى تعالى داناست به ظاهرها و باطنهاى خلقان . ( 63 ) لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وى را « 9 » ست ، آنچه « 8 » در آسمانها و « 6 » زمين‌هاست ، وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ [ و ] خداى تعالى بىنياز است و سزاى « 7 » حمد و ثناست . ( 64 ) أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ ا نديدى كه خداى تعالى مسخّر كرد مر شما را

--> ( 1 ) - ت : به افزون - ن : به افزودن . ( 2 ) - ن و ت : « است » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : كه . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : ورا . ( 6 ) - ن : و در . ( 7 ) - ن : و ثناء . ( 8 ) - ن : آنج . ( 9 ) - ن : ورا .